BRUTOS EN DIAMANTE

Brutos en Diamante proiektu handien hondarretan oinarritutako lan-ildo txikiagoa da. Kolore-proben soberakinekin lan egiten dut, beste hondakin batzuekin batera gogorarazten ditudan masa-soberakinekin. Talka-, indarkeria- eta erredundantzia-ariketak.

«(…) Hala ere, Ivan Gomezek bere baliagarritasun ezagatik ezagutzen ez duguna obraren erdigune bihurtzea lortzen du, bere materialtasuna ezkutatzen den jolas bat. Gai al gara obra horien hauskortasun eratzailea onartzeko? Aitzitik, tradizio historiografiko baten itxura noblean ezkutatu behar al dugu bere benetako materialtasuna? Aristotelesek, substantziaren aldaketa prozesua azaltzeko, “egintzan izatea” eta “potentzian izatea” terminoak erabili zituen, hau da, substantzia, une jakin batean aurkezten zaigun bezala, eta substantzia horrek beste zerbait izatera iristeko dituen aukerak. Horrela, “potentzian izateak” amaigabeko potentzialtasuna duen ez-izatea esan nahi du: gaur egun dena izan ezik edozein gauzatan bihur daitekeen elementua.

Jakina, teoria aristotelikoan, izaki naturalak muga batzuk ditu: egintzan dagoen landare hazi bat potentziazko landare bat izan liteke, baina inoiz ez zaldi bat. Aitzitik, artearen alorrak ia amaigabeko potentzia izateko aukera ematen du: gordina, potentzian, diamante bat da.

Horrela, ez dugu gainerakoa baztertu behar, baizik eta bere ahalmen eraldatzailean besarkatu. Testualizazioak, jabetzeak eta etsipenak forma artistiko dogmatiko gisa inoiz erabili ez den eta historiak aldez aurretik kodetu duen hura txertatzea dakar. Kontua ez da gure hondakinak birziklatzea edo berrerabiltzea, baizik eta diskurtsoaren erdigunetik kanpo dagoenaren praktika artistikoa hausnarketarako elementu gisa betetzea, material gordinetik (egintzan) egiten den trantsizioan eta obra amaitu gisa (potentzian) erakustea (… )». Areto-orriaren laburpena.